«Լուսանկարը չի պահպանվել, բայց մնացել է հուշը այդ ջերմ հանդիպման». Վահրամ Փափազյան

Վահրամ Փափազյանը հյուրախաղերով Լենինականում էր. բեմադրվելու էր Օթելլոն: Եղբայրս ինձ էլ տարավ: Առաջին անգամ էի թատրոնում: Լենինականի Ձորի թաղում ապրած աղջնակ, որ հանկարծ հայտնվում է թատրոնում: Տպավորված էի: Առաջին անգամ տեսա Փափազյանին, տեսա ու ցնցվեցի: Ինձ հատկապես զարմացրեց այն,...

Մի վերհուշ Սոս Սարգսյանի մասին

Որպես դերասանի` Սոս Արտաշեսի Սարգսյանի հետ չեմ առնչվել: Սիրել եմ նրան, նայել դահլիճից ու դիտել ֆիլմերը նրա մասնակցությամբ: Բայց բախտ ունեցանք, որ որ նա դարձավ Երևանի Թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի ռեկտորը. ծանոթացանք նրա հետ, մտերմացանք և աշխատեցինք: Երանելի կլիներ, եթե հա...

Հայկական խազերի և եկեղեցական երգերի մասին

5-րդ դարում Մեսրոպ Մաշտոցը ստեղծեց հայոց գրերը: Մաշտոցի և Սահակ Պարթևի ջանքերով թարգմանվում է Սուրբ Գիրքը, եկեղեցական ծիսակարգը: Մաշտոցն ու Ս. Պարթևը երգեցողության հիմքում դնում են հայոց հին, ավանդական եղանակները, կարգավորում ձայնեղանակների համակարգը: Եկեղեցում ...

Հրաչյա Ռուխիկյանի «Մեսրոպ Մաշտոց» դիմանկարը

Նկարչի ստեղծագործությունը ընդհանուր առմամբ դժվար, բայց միաժամանակ անբացատրելի հիացմունք պատճառող գործ է, որն իր հերթին պետք է տոգորված լինի համարձակությամբ: Ամենամեծ երջանկությունը ստեղծագործելն է, մանավանդ եթե քրտնաջան աշխատանքից հետո այդ ստեղծագործությունը բավարարում է ...

«Ես նայեցի նրան, և ինձ շատ նման թվաց եթովպացու` նիհար, գանգրահեր, մեծ այտոսկրերով». Պարույր Սևակ

1955 թվականի աշնանը գրականության ինստիտուտի միջանցքում, որտեղ այդ պահին բանաստեղծական ուժգին ժխոր էր տիրում, իրեն հատուկ քնարական հուզումնալից նրբերանգներով և հավակնությունների ահեղ ճակատամարտով, ավագ կուրսեցիներից ինչ-որ մեկն ինձ ասաց. _ Տես, այ այնտեղ` լուսամուտի գոգին, նստած է...

«Նրա գրական կյանքը սկսվեց գեղեցիկ հեքիաթի նման». Ակսել Բակունց

Նրա գրական կյանքը սկսվեց գեղեցիկ հեքիաթի նման: Երբ 1926 թ. մարտին Երևան մտավ, արդեն ճանաչված գրող էր: Գորիսից մայրաքաղաք եկած գյուղատնտեսը անմիջապես գտավ իր շրջանը: Նրա գրական դիրքը բարձր էր, տեղն արդնե` մեծ Չարենցի կողքին: Այս հայտնությունը և հաջողակ մուտքը արտաքուստ թվում...

«Անմատչելի էր նա, մռայլ, ծիծաղում, ավելի շուտ ժպտում էր երկու շաբաթը մի անգամ երևի». Արսեն Տերտերյան

 Արսեն Հարությունի Տերտերյանը ծնվել է 1882 թ. դեկտեմբերի 22-ին Լեռնային Ղարաբաղի Շուշիքենդ գյուղում, մանր առևտրական – գինեվաճառի ընտանիքում: Նախնական կրթությունը ստացել է գյուղի ծխական դպրոցում, ապա ընդունվել է Շուշիի հայկական սեմինարիան: Ավարտելուց հետո, 1902 թ. ընդունվո...

«Հայկական Մելպոմենի չքնաղագույն դիցուհուն». Եղիշե Չարենցը` Արուս Ոսկանյանին

«… մեր ժամանակները ես չեմ հիշում ուրիշ հայ հայտնի դերասան, թերևս մասամբ Իսահակյան Ալիխանյանը, որ այնքան խոր զգար, այնքա՜ն համորեն ընկալեր պոեզիան, ապրեր նրանով, որքան Արուս Ոսկանյանը», ճ գրում է Ս. Մելիքսեթյանը: Արուս Ոսկանյանը բանաստեղծուհի չէր, բայց, բայց պոետիկ խառնված...

«Նա ամեն ինչ անում էր զուսպ ու չափավոր». Լուսինե Զաքարյան

Մենք երիտասարդ էինք: Խորեն Պալյանը ամենշաբաթյա էքսկուրսիաներ էր կազմակերպում դեպի Հայաստանի տարբեր վանքերը: Շրջում էինք, ուսումնասիրում, զվարճանքներ կազմակերպում: Աշտարակի վանք կատարած այցելությունից իբրև հուշ մնաց այս նկարը, որը ձեզ եմ ներկայացնում: Մեր շրջայցերի մշտ...

«Ինչումն էր այդ խստահայաց մարդու հմայքը». Արմեն Գուլակյան

—                          Գիտե՞ք, ինչ բան է դերասանը, — ասում էր նա: — Դերասանը կարող է դառնալ ամենաապիկար մարդը, եթե չկարողանա ճիշտ ճանաչել իրեն, չիմանա իր կարողության չափը: Դուք դա դեռ չգիտեք և կարող է չիմանաք էլ … Վա՜յ ձեզ, թե չհասկանք էդ բանը: Շատ ժամանակ է...