Դավիթ Մուրադյան. ԱՆՆՅՈՒԹԵՂԵՆ ՊԱՏԵՐԻՆ ԳՐԱՌԵԼՈՎ

Քարի վրա գրելը դժվար էր, մագաղաթի վրա գրելը՝ թանկ, ու հին ժամանակների լակոնիզմը, մինչև այժմ այդպես էլ չգերազանցված, իր նյութի դիմադրությանն է պարտական։Իսկ հիմա “պատերին” ենք գրում՝ անշոշափելի, աննյութեղեն ու դյուրընկալ, ինչն էլ առաջ է մղում մեր բառերը՝...

ՀԱՅԿ ՍԻՐՈՒՆՅԱՆ. Փնտրեցի խորություն վայրկյանի մեջ

Փնտրեցի խորություն վայրկյանի մեջ՝Օդում ցնդող սրտի զարկեր… ավել ոչինչ…Փնտրեցի խորությունԳիշեր-ցերեկ, ամառ-ձմեռՔամուհողմի պտույտի մեջ սոսկալիՈւ փռվեցին օրեր՝Ափամերձ քարերի պես խառախուռա…Փնտրեցի խորությունԿայծակի մեջ թրատող,Ձյուների մեջ հալուհալ,Շո...

Անահիտ Վարդանանց. ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՆ ԴԱՏ

Ամեն օրը՝ մի՜ տարի, Ամեն տարին՝ մի ո՜ղջ դար. Կշեռքն ուսին վիթխարի՝ Կյանքն է կշռում անդադար… Եթե մի օր դադարի Դատ-դատաստանն իր արդար, Արևն իսկույն կմարի՝ Թողած իղձերն անկատար: Մարդիկ էլ չեն չարչարի Կյանքի բեմը անխաթար, Ոչ մի ծուղակ չի լարի Լեզուն թույնով իր ճարտար: Աշխար...

ԱՐՈՒՍ ՍՈՒՐԵՆ. Արյունը սրբեց ձեր ոտնահետքերը

*** Արյունը սրբեց ձեր ոտնահետքերը՝ կորցերցինք ձեզ՝ հավերժ գտնելով, չէ՛, երկինք չեն տանում արահետները՝ հողոտ ճանապարհ են, ափսոսանք ու դող: Հիմա մեր հողը ավելի սուրբ է, անեզր դրախտ է՝ ձեզանով հյուսված, դուք` երջանիկ ու մենք՝ մեղապարտ ենք, իբր ապրում ենք՝ աղոթքով հյուծված: Էլ ...

Գայանե Փայտյան. ԿՅԱՆՔԸ ՎԵՐՋԻՑ

Սեր է փնտրում…Մտածեցին’ ճար չունի, բերենք ծախենք, ճար չունի’ թանկ կտա: Ընկան պուճախները, կիսատ շշով օղի գտան, դա բերեցին, փոշոտ ծաղկամանի հատակին ծաղկի մոռացված թերթիկներ կային, դա բերեցին, ուրիշին չուղարկած խունացած սիրո նամակը բերեցին: Մեկն էլ ...

Դավիթ Վանյան. Հայրենիք

Պահիր ինձ քո սրտում, ու ես կրկին կգամ, Մրրկահավի նման՝ օվկիանոսներ հատած, Քամիների քինոտ քամահրանքը դժկամ Ես կսանձեմ ոգուս առագաստը պարզած։ Քեզ նվերներ բերեմ, չնաշխարհիկ, չքնաղ, Ծնկի կգամ, կասեմ, սիրում եմ քեզ անչափ, Անցյալացան, անցան տարիներս, ավա՜ղ, Վտարանդի, օտար անհայտներում՝...

Զուխրա Երվանդյան. ԻՄ ԳՈՒՆԱՎՈՐ ԵՐԱԶԸ

Չէ՛, ընկնող աստղի հետ երազանք չեմ պահել. միշտ վախեցել եմ հիասթափվեուց, երեքնուկներով «Սիրի-սիրի… ո՞ւմ սիրի» չեմ խաղացել. վախեցել եմ սխալ անուն ընտրել-պոկելուց և ոչ էլ երիցուկի թերթիկներ եմ փետել՝ վերջինը «սիրում է»-ով պոկելու հույսով:Ապրել եմ՝ հավատալով, որ երազանքն...

Գայանե Փայտյան. ԽՆՁՈՐՆԵՐԸ

Ոչ կոնֆետի քաղցրը սիրեցի, ոչ էլ մրգի թթուն։ Նոր եմ իմացել, որ ռուսները միայն նավթի կռիվ են տալիս, իրենց մրգերը լեզու առած ետևներից վազում են, որ համոզեն՝ իրենցից լավ օղի կլինի, որ տատիկների սամագոնը թույն է, բայց նրանք ոչ դրա հավեսն ունեն, ոչ էլ ժամանակը, նրանց ազատ ժամ...

Հասմիկ Սարգսյան. ՀԱՍԿ ԿԹԱՓՎԻ…

(Գեղջկական նոր տաղիկ) Աշնան հավքեր դեռ չեն չվել,Ծանրած արտում հասկ կթափվի,Կհանձնվի քամու խաղին,Չկա մեկը, որ հավաքի: Գիշերը վաղ կըերկարի,Ցուրտ կպատի ինձ անբարի,Իմ հույս մարեց, երբ ինձ ասին,Թե իրարու մենք չենք հասնի: Քեզ աչքերով ճամփա դրի,Մինչ մթնացյալ օր կմարի...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Երբ դու զգում ես՝ քո մեջ է Աստված

Երբ դու զգում ես՝ քո մեջ է Աստված՝Ահեղ լռությամբ իր զոհողության,Ամբողջ աշխարհն ես ուսերիդ առնում,Ձկան նման լուռ՝ ներսից տապակվում՝Հզոր արևի ժպտուն աչքերում,Որպեսզի ներկան դարձնես ապագա,Որ չմեղադրես իզուր ոչ մեկին՝Ո՛չ երկրներին և ո՛չ էլ մարդկանց՝Չտարբերելով ներկա ու նախկ...