Վահրամ Փափազյանի մաղթանքի խոսքը` երիտասարդներին

Մաղթանքի խոսք, կամ բարի ցանկանալ մեր նոր սերունդին. նպատակս է այս… Սակայն ի՞նչ բառերով, ո՞րը գործածեմ այն հազարավոր ադամանդակուռ բառերից, որով հարուստ է մեր հին լեզուն, և որոնք խճողվում են այս րոպեիս իմ գրչի ծայրին: Կամ ո՞րը ընտրել այն անհամար ոսկեձույլ կաղապարներից, որոնք կոփե...

Հանկարծ լսեց անհայտությունից խոսող ձայնը, որ հրամայում էր ուտել այդ ոսկորները

 Թե հնարավոր լիներ մեր այս ներկա ժամանակներում ոգեկոչել մեր թվականությունից շատ առաջ ապրած Եզեկիելին, նրան, որ մի ամբողջ դաշտ լիքը ոսկորներ տեսավ իր շլմորած աչքերի առաջ, նրան, որ սարսափից խլացած իր ականջներում հանկարծ լսեց անհայտությունից խոսող ձայնը, որ հրամայում էր ուտել ...

Ամբոխի մեջ հանկարծ հայտնվեց սևահոն, սևակ, թեև պատանի, բայց մի բանաստեղծ

Գործունեության վաղ արշալույսին, օրերիս հորիզոնի վրա արեգակի պես ծագեց … և իր կրակե ծիրը հազիվ սկսած` արյան ամպի մեջ ասուպի պես սուզվեց: Բա՛յց նրա մահասարսուռ անկման հիշողությունը, սպանող դաշույնի հարվածի նման արյունոտ հոգուս վրա քանդակվեց … և հայրենահամ նրա տողերի ցավոտ թովչանք...

«Լուսանկարը չի պահպանվել, բայց մնացել է հուշը այդ ջերմ հանդիպման». Վահրամ Փափազյան

Վահրամ Փափազյանը հյուրախաղերով Լենինականում էր. բեմադրվելու էր Օթելլոն: Եղբայրս ինձ էլ տարավ: Առաջին անգամ էի թատրոնում: Լենինականի Ձորի թաղում ապրած աղջնակ, որ հանկարծ հայտնվում է թատրոնում: Տպավորված էի: Առաջին անգամ տեսա Փափազյանին, տեսա ու ցնցվեցի: Ինձ հատկապես զարմացրեց այն,...