ԳԱՅԱՆԵ ՓԱՅՏՅԱՆ. Վառարանը գիտեր մեր վառվող տեղերի մասին, դրա համար ինքն էր խոսում

Երեկոյան տաք վառարանը հավաքել էր մեզ իր շուրջն ու ինքն էր խոսում, այնքան բարձր, այնքան ճտճտալով, այնքան հառաչելով ու նաև զգուշացնելով՝ մի քնեք, մեջս փայտ գցեք ու վրայիս “ծիպուլը” շուռ տվեք։ Վառարանը գիտեր մեր վառվող տեղերի մասին, դրա համար ինքն էր խոսում, իսկ տն...

ԳԱՅԱՆԵ ՓԱՅՏՅԱՆ. Առանց ամուսին կանանց նկատում են այնպես, ինչպես կնկատեն անտեր մնացած բերքատու ծառը

Սուրբ Սարգսի տոնին ընդառաջ______________________________ Առանց ամուսին կանանց նկատում են այնպես, ինչպես կնկատեն անտեր մնացած բերքատու ծառը: Մայան էլ վառվեց Մարատի երկու` նեղ, հազիվ երևացող աչքերի կրակից: Երիտասարդ կնոջ պատասխանը սրտովն էր’ ծնողներն են իրեն օգնում, որ երկո...

ԳԱՅԱՆԵ ՓԱՅՏՅԱՆ. Իմ մանկության ձյունը միշտ գիշերն էր գալիս ու շատ խոշոր փաթիլներով

Իմ մանկության ձյունը միշտ գիշերն էր գալիս ու շատ խոշոր փաթիլներով։ Սենյակի մեծ պատուհանը բացեինք’ սպիտակ բամբակի քուլաների նման կնստեր պատուհանի լայն գոգին դրված փոքրիկ տոնածառի զարդարված ճյուղերին։ Այդ նուրբ ու խոշոր հեքիաթային փաթիլները չէին վախենա նույնիսկ մեր չուգու...