«Իմ երեք մայրերը, երեքն էլ շաղախված միևնույն սիրուց». Անրի Վերնոյ

Սկիզբը՝ «Այսօր արդեն գիտեմ, որ խմորեղեն պատրաստելը պարզապես առիթ էր մեր վերապրած յուրաքանչյուր օրը դարձնելու տոնական». Անրի Վերնոյ Մեր սենյակում երբեք լիակատար մթություն չէր լինում։ Անվարագույր լուսամուտից միշտ երևում էր երկնքի մի քառանկյուն, ուր մինչև լույս երևում էին թափառակա...

«Այսօր արդեն գիտեմ, որ խմորեղեն պատրաստելը պարզապես առիթ էր մեր վերապրած յուրաքանչյուր օրը դարձնելու տոնական». Անրի Վերնոյ

«Մենք համբերությամբ նորից սպասեցինք՝ լուռ, ընկճված այդ անհողդողդ բթության ցեմենտե պատի առջև». Անրի Վերնոյ «Փախլավայի» օրը, անշուշտ, կիրակի, հարկավոր էր արթնանալ շատ վաղ և առնվազն մի ամբողջ կեսօր հատկացնել դրան։ Երբ խմորը պատրաստ է լինում, գունդ են անում, ալյուր ցանում վրան,...

«Մաքրությունը բուրմունք ունի». Անրի Վերնոյ

 Արևի մուտքը դեպի մեր սենյակ արգելված էր փոշու բազմաթիվ շերտերից ու ճանճերի ծերտերից անթափանց դարձած ապակիների պատճառով։ Անձրևը այդ ամենը շաղախել դարձրել էր ապակիներին կպած ու չորացած լափ։ Սենյակի մյուս մասը նույնպես, ինչպես երևում էր, ավելի ու խոզանակի երես չէր տեսել։ Անհրաժեշ...

«Մնջախաղի դերասանի նման հայրս շարժուձևով բառեր էր քանդակում». Անրի Վերնոյ

Ինչպես մեր ճանապարհը գտնելու համար, այնպես էլ մեր աոաջին, անհրաժեշտ գնումները կատարելիս, բառերի բացը լրացրին ձեռք ու ոտքի շարժումները։ Հայրս շատ արտահայտիչ շարժուձև ուներ, որոնք հնարավորին չափով վերցված էին կյանքից։ Տնտեսական ապրանքների խանութում նա սեղմված բռունցքը գետնին քսելով...

«Մայրիկիս զգեստի վրա դեռ կար յոթ կոճակ, որ պատվարի պես կանգնած էին անորոշ ապագային դեմ-հանդիման». Անրի Վերնոյ

Ինչպես բոլոր փողոցները, մեր հասցեի փողոցը նույնպես սկսվում էր 1 համարով։ Նորից բավական քայլեցինք, մինչև հասանք 109 համարին։ Երբ հայրս ուսի շարժումով շալակի բեռն իջեցրեց մի դարպասի մոտ, հասկացա, որ տեղ ենք հասել։ Մայրիկս ուշադիր կարդաց պատուհաններից մեկին փակցված ստվարաթղթի վրայ...

«Պարոն Գալիլեյը պատրաստ սպասում էր հարմար պահի, որ ինձնից խլեր մանկական երազներս և ինձ տաներ ճշմարտության ուղիներով». Անրի Վերնոյ

Մարդու մատները վերցրին հորս գեղեցիկ ոսկեդրամը և նոր կնքված անձնագրերը մեկնեցին հորս: Կառչելով գրասեղանի եզրից, որ սրահը բաժանում էր երկու մասի, ասես թույլ չտալով անջրպետն անցնել, ես թաթերիս ծայրին բարձրացած նայում էի սեղանի ողորկ մակերեսին, որտեղից անհետացել էր դր...

«Հայրս, այդ հեռավոր արևելքցին, խոսում էր մի ժամանակի մասին, որ կասեցրել է իր թռիչքը». Անրի Վերնոյ

Սկիզբը` այստեղ Այսպես, ուրեմն, հայրիկիս հետևից գնացի նավի կամրջակով։ Առավոտ էր։ Ծագող արեգակի լույսից սպիտակում էր հորիզոնը։ Ծնվող օրվա մեջ գծագրվում էր ծովափը։ – Նայի՞ր, մանչս, Ֆրանսիան։ Երկար, շատ երկար մնացինք նավի բազրիքին կպած, աչքներս սևեռած անընդհատ մոտեցող ափերին։ Հայրս...

«ՄԱՆՉՍ». սա հոր ու մոր էության խորքից եկող բառ է և ընդմիշտ, մինչև մահ ու գերեզման նրանց կապում է այդ տղային` իրենց իսկ մասնիկին». Անրի Վերնոյ

«ՄԱՆՉՍ»:   Այս բարբարոս, չորս բաղաձայն և ընդամենը մեկ ձայնավոր ունեցող բառի մասին ուզում եմ որոշ բացատրություն տալ … Այս բառը չունի «mon fils»-ի վերամբարձությունը, ոչ էլ «fils á moi»-ի քերականական սխալը: Սա ոչ «fiston» է, ոչ էլ` «mon garçon», որ վերապահվում է սոցիալական...

«Երբ մարդ վարժվում է աղմուկին, լինում են լռություններ, որ արթնացնում են նրան». Անրի Վերնոյ

«Որքան խորանում եմ հուշերիս մեջ …», առաջին պատկերը, որ դրոշմել է իմ միանգամայն սովորական, մանկական հիշողությունը, դա ամեհի փոթորիկն է:             Մենք` մայրս, հայրս և իմ երկու մորաքույրը, բեռնանավի վրա ենք: Այդ փոթորիկից առաջ ոչինչ չեմ հիշում: Ալիքների շոչյունը նավակող...

«Միայն հանճարին է վիճակված ունենալու վերանայված ու սրբագրված մանկություն». Անրի Վերնոյ

Երբ անունդ Պրուստ չի, սևեռուն հիշողությունդ մանկության առաջին հուշերիդ մեջ արձանագրում է լոկ մեծ ցնցումները, որոնք ապրել ես մեծերի աշխարհում:             Դա կարող է լինել ուժեղ վախ, խիստ պատիժ` ինչ-ինչ հիմարության համար, սքանչացում որևէ հայտնության առջև, սոսկում կոպիտ արարքից կամ...
12