Անահիտ Վարդանանց. «ԳՈՐԾԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՐԿՐԻ ՁԵՌՔԵՐՆ ՈՒ ՈՏՔԵՐՆ Է…»

Խորհրդային տարիներին մտավորականները, այդ թվում՝ ուսուցիչները, պետության աջակցության ներքո էին, այդ իսկ պատճառով շատերը դժվարանում էին ինքնակազմակերպվել, չէ՞ որ ավարտելուց հետո պետության աջակցությունն ունեին: Նրանցից շատերը չվերագտան իրենց տեղը կյանքում, ոմանք էլ կորցրեցին իրե...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Ճրագալույսի փողոցներով լուռ

Ճրագալույսի փողոցներով լուռ՝ Ես սկսեցի դանդաղ քայլել. Երկիրն է արդեն մի բուռ Եվ վերջին մարդն եմ նրա վրա, Որ մնացել է՝ հազվագյո՜ւտ տեսակ… Աշխարհում, միշտ հիշի՛ր, Հույսը կորցնելն է ամենասոսակալին… Եվ գիտե՞ս՝ դու երբեք չես իմանա, Թե ով կամ որտեղից ես դու, Երբ որ քեզանի...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. ՀԱՅՈՑ ՑԵՂԱՍՊԱՆՈՒԹՅԱՆ ԻՐԱԿԱՆ ԺԱՄԱՆԱԿԱՀԱՏՎԱԾԸ

Հայ ժողովուրդն իր բազմադարյան գոյության ընթացքում օտար շատ նվաճողներ է տեսել ու ճանապարհել: Սակայն թուրքերի նման սարսափելի տիրապետող չի տեսել ոչ միայն մեր ժողովուրդը, այլև չեն տեսել նաև մերձավորարևելյան տարածաշրջանում ապրող բոլոր քույր ժողովուրդները: Ճիշտ է, օտար բռնակալի լավը չի...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում

Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում։ Սահեք սատկած ձկան նման սպիտակ փրփուրի տարածքի տակ, որովհետև գետն արդեն այն գետը չէ: Ամառը չվերադառնալուց առաջ թաքցրեք այն ամենը, ինչ կյանք ունի։ Տե՛ր Աստված, պատմիր, թե նրանք ինչ են արել անտառին, որ ...

Անահիտ Վարդանանց. «ՄԵՆՔ ՄԵՐ ՄԵՋ ՄԻՇՏ ՎԱՌ ՊԻՏԻ ՊԱՀԵՆՔ ԼՈՒՍԱՎՈՐՉԻ ԿԱՆԹԵՂԸ…»

Իմ ներսում երկնայինն է: Քո ներսում էլ… Նա մեր աչքերով նայում է շուրջբոլորը, մեր ապրումներով ու ներշնչանքով ճանաչում… Սիրենք միմյանց, որ ապրենք: Բարի լույս, աշխա՛րհ, նրա՛ն, ում ես սիրում եմ, ով ինձ սիրում է, ում գիտեմ կամ չգիտեմ: Լուսավոր ու ժպիտով օր: ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Հենց հիմա կան մայրեր ու կան հայրեր

Հենց հիմա կան մայրեր ու կան հայրեր Ու կան անթիվ եղբայրներ ու քույրեր, Որ հոգիներում իրենց խոշտանգված՝ Տառապում են իրենց Լույսը կորցնելու համար Եվ՝ որ պարզապես ազատություն են սիրում։ Անտեսո՜ւմ… Թմբի՜ր ու անտարբերությո՜ւն… Հայոց հողո՛ւմ ես ապրում, հայերե՛ն խոսու...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Անձրև՜ է գալիս

Անձրև՜ է գալիս. Ապակուց այն կողմ՝ անձրև՜, Իսկ ներսում՝ արև՛… Եվ անձրևը գալի՜ս է ու գալի՜ս՝ Կիսաթև գարնան վրա, Դարչնագույն տանիքներին, Դաշտերի շառաչող թոքերին Եվ անցնող օրերի վրա… Երկինքը ներկել են նրանք Գորշ ու մուգ հերկերով, Երբ հատակն էր ձյան տակ Պատսպարվում փութով՝...

Անահիտ Վարդանանց. «Մորս նվիրված բանաստեղծություններս աղոթքներիս շարունակությունն են…»

Երկնքից մի բուռ կարոտ ուղարկիր, մամ, Որ այս մորմոքիս ես դիմանամ, Որ աչքերս փակ կարողանամ Գրկել քեզ ու բողբոջն ապրել մանկության։ Մամ, թե ամեն օր կարողանաս Զորավիգ լինել ափերիս, Եթե ճախրելու թևեր ինձ տաս, Ուրեմն երկնքի ու երկրի միջև Ճնշումը զսպանակային՝ Հոգուս զարկերակն էլ չի ճնշի։...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Ես իմ հոգու մեջ ունեմ անկյուններ

Ես իմ հոգու մեջ ունեմ անկյուններ, Խորշեր, կեռմաններ, խորքեր, անհուններ, Որոնց շնորհիվ շրջապատում ինձ Ինչ-որ հրեշներ արդեն չեն գտնում Եվ չեն հարձակվում վրաս թիկունքից, Եվ իմ նյարդերը իզուր չեմ վատնում… Մաքրել եմ դեմքս՝ ստով փոշոտված, Բուժվել եմ նույնիսկ սուր խայթոցներից, Ո...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Թե չես մեծացել լույսի մեջ նույնիսկ

Թե չես մեծացել լույսի մեջ նույնիսկ, Երբեք չես կարող լինել նկարիչ, Ոչ էլ մի անտուն՝ խեղճ ու չքավոր՝ Միաժամանակ մնալով առողջ Կամ մեծահարուստ մի բազմաշնորհ… Հարբե՞լ ես ուզում, թե՞ խումար ընկնել, Միգուցե արև՞, աշխա՞րհ՝ անընտել, Ի՜նչ հրաշալի, վա՜ռ պատկերացում, Դ...
12