Դավիթ Վանյան. «Սև խոռոչ»

Ես ավելի մեծ խորություն, քան Մեծ տատիկիս վշտի վիհն էր, չեմ տեսել։ Հետո, դպրոցում, տասերորդ դասարանում իմացա, որ տիեզերքի համար՝ այն կոչվում է «Սև խոռոչ»։ Մեծ Տատս, կամ հայրիկիս տատիկը իր առանձին սենյակը ուներ, որը մեր պապական տան առաջին հարկում էր։ Այդ մի սենյակի վր...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում

Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում։ Սահեք սատկած ձկան նման սպիտակ փրփուրի տարածքի տակ, որովհետև գետն արդեն այն գետը չէ: Ամառը չվերադառնալուց առաջ թաքցրեք այն ամենը, ինչ կյանք ունի։ Տե՛ր Աստված, պատմիր, թե նրանք ինչ են արել անտառին, որ ...

ՄԱՐԳԱՐԻՏ ԴԵՐԱՆՑ. ՆՄԱՆԸ ՆՄԱՆԻ ՀԵՏ

ՄԱՐԳԱՐԻՏ ԴԵՐԱՆՑ (գրող, մշակութային գործիչ) ՀԳՄ -ի (Հայաստանի Հանրապետության Գրողների Միության) անդամ ԱԳՄ-ի (Արցախի Գրողների Միության) անդամ Ծնվել է ք. Ստեփանակերտում, մեծացել Երևանում, ապրում և ստեղծագործում է ԱՄՆ-ում։ Պարգևատրվել է Նարեկացու ոսկե մեդալով, Արցախի ...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ

ՄԱՍ- I  1 Վաղարշակ Վարդանյանը վաթսուներեք տարեկան էր, բայց թոշակի չէին ուղարկում, քանի որ անփոխարինելի մասնագետ էր։ Տասնչորս տարեկանից մեխանիզատոր, տրակտորիտ ու բուլդեզորիստ էր։ Էլ կոլտնտեսական դաշտեր, էլ ճանապարհաշինարարություն ու ջրամբարների կառուցում, էլ պոչամբարնե...

Հրաչուհի Փալանդուզյան. ՎԱՅՐԻ ՍԵՐ

Պատմվածք Ծնողների ու պապի փսփսոցը գոռգոռոցի փոխվեց: Ուսուբը հասկացավ, որ խոսողների համար վեճի նյութը զգուշությունից կարևոր է կամ էլ մտքներով չի անցնում, որ այդ ժամին տղաներից մեկնումեկն արթուն կլինի: Ձեռքի ճրագը հանգցրեց, ամբողջ մարմնով սեղմվեց պատշգամբի սառը պատին: Հենց սկզբ...

Ակսել Բակունց. Մթնաձոր

Մթնաձոր տանող միակ արահետն առաջին ձյունի հետ փակվում է, մինչև գարուն ոչ մի մարդ ոտք չի դնում անտառներում։ Սակայն Մթնաձորում այժմ էլ թավուտ անտառներ կան, ուր ոչ ոք չի եղել։ Ծառերն ընկնում են, փտում, ընկած ծառերի տեղ նորն է ծլում, արջերը պար են խաղում, սուլում են չոբանի պես, ոռնում...

Այսօր նկարչուհի Երանուհի Ասլամազյանի ծննդյան օրն է

Նկարչուհու գիտակցության մեջ Արարատը ասոցացվում է անցողիկի և հավերժի տրամախաչման ռուբիկոնի հետ: 20-րդ դարի հայկական կերպարվեստի մեջ վառ հետք թողած տաղանդավոր նկարչուհի Երանուհի Ասլամազյանի արվեստը լի է բարձր ճաշակով կաղզմակերպաված զուսպ ,նուրբ գունային անցումներով,...

Զուխրա Երվանդյան. Հողը հիշողություն ունի

Արցախը տարածք չէ՝ հեկտարի համար սահմանված գնով, Արցախը ՀԱՅՐԵՆԻՔ է, հողը՝ ՀԱՅՐԵՆԻ, իսկ հայրենի հողը ծախու ապրանք չէ: Հողը հայրենի է կոչվում, եթե իր մեջ ու իրեն խառնված՝ անհիշելի ժամանակներից եկող նախնյաց մասունքներ է ամփոփում: Արցախի հողը իր գրկում նշխարած պահում է ո...

Հասմիկ Սարգսյան. ԴՌՆՓԱԿ ՊԱՏԱՐԱԳՆԵՐ

ԴՌՆՓԱԿ ՊԱՏԱՐԱԳՆԵՐ   Ի՜նչ պատգամով եք իջնում երկիր՝ Սիրո ավետմա՞մբ, ներմա՞մբ, հույսի՞, Անձրևաշուրթ են իմովսաններ Այսօր դռնփակ պատարագին: Մարմնական ահով խարազանված՝ Հոգիք ցավագար կմենանան, Ո՜վ է, որ խոկմամբ կմաքրվի, Խոստովանությամբ կգոհանա: Անձրևնե՜ր գարնան, բու՜ռն խնկ...

ԴԱՎԻԹ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ. ԿՈԼՈՒՄԲՈՍԻ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐԻ ՀԵՏԱՔՐՔՐԱՍԵՐ ՀԱՅԸ

… «Իսկ հայ վանականը մի օր դուրս էր եկել իր խստակյաց մենաստանից, կտրել-անցել այս նույն Եվրոպան ու հասել «եզրն աշխարհի», որտեղից էլ սկսվում է «համատարած ծովը»: Ոչ առանց հպարտության նա գրում է. «Եվ նոքա կու զարմանային, թե զայսչափ աշխա...