ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Թե չես մեծացել լույսի մեջ նույնիսկ

Թե չես մեծացել լույսի մեջ նույնիսկ, Երբեք չես կարող լինել նկարիչ, Ոչ էլ մի անտուն՝ խեղճ ու չքավոր՝ Միաժամանակ մնալով առողջ Կամ մեծահարուստ մի բազմաշնորհ… Հարբե՞լ ես ուզում, թե՞ խումար ընկնել, Միգուցե արև՞, աշխա՞րհ՝ անընտել, Ի՜նչ հրաշալի, վա՜ռ պատկերացում, Դ...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Խնկաբույր ու խնկավառման առավոտ

Խնկաբույր ու խնկավառման առավոտ՝ Լեցուն՝ սպասումով աստվածային օրհնության Ու ղողանջներով՝ ոսկեհամբույր արարման Ու հնչյուններով՝ պատարագի, աղոթքի… Մեռոնի բույր անուշահոտ՝ տարրալուծված Ստվերներին երկնային լույսերի, Ծնծղաների մեղեսիկներին արծաթյա Ու մրմունջներին տերո...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Այգաբացը կապույտ հյուլեներ է մաղում

Այգաբացը կապույտ հյուլեներ է մաղում Աչքերի վրա արթնացող լռության, Եվ էությունը արևոտ շուրթերն է եզրագծում, Նորալուսնի արբեցումով՝ համբույրներ շաղում խումար՝ Կիսաբաց շուրթերի ադամալույսի մեկնող հայացքում… Լույսի արտացոլանքը աղերս է հղում այրվող կարոտի թևերին։ Զգում եմ լույսը...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Լռո՜ւմ է թախծոտ գույնը արևի

Լռո՜ւմ է թախծոտ գույնը արևի՝ Պա՛ղ անձկության գրկում կորստի՝ Ողողվա՜ծ լույսով կավե պարսպի: Մատներդ անմե՜ղ, տերևի նման, Լույսի հետնորդն են՝ մանր, սպիտակ Ավազի սորուն ծալքերի՜ վրա… Քնքուշ շուրթերդ քաղաքի վրա Սահո՜ւմ են զգույշ՝ պեղելով անձայն Ոտնահետքե՜րը անցյալի, տաք ձ...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Լռությունն է առավոտյան ողբում դրսում,

Լռությունն է առավոտյան ողբում դրսում, Արևն օդի սառնությունից է նվաղում, Արդարությունն առավոտից հերթ է կանգնում, Որ տրորի տառապանքը միշտ, ամենուր՝ Հալածելով Աստծո դուռը եկած հույսով… Դուրս եմ եկել պատերազմը սպանելու Երկրների միջև՝ աստվածային լույսով, Հարկայինի ու հարկատո...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Մենք հայ ենք այնքան, ինչքան հայերեն ենք մտածում

Մենք հայ ենք այնքան, ինչքան հայերեն ենք մտածում, Ինչքան հայերեն ենք գրում ու խոսում հայերեն, Ինչքան հայերեն ենք աշխարհին, ազգերին նայում՝ Ակնկալելով, որ աշխարհն էլ մեզ հասկանա հայերեն… Հայերեն ենք աղոթում հերկինս առ Աստված, Հայերեն ապրում՝ սիրով, հավատով լցված, Հա...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Լույսը խավարից երես է թեքում

Լույսը խավարից երես է թեքում Մռայլ երկնքի անթափանց խորքում Եվ երկնայինին աղոթք մրմնջում, Լուսնի սնարում սերերն են ննջում, Կրքերը էլի հեթանոս սերում, Կապույտ բառերի թմբիր են թորում… Ծառերը դրսում կարոտից մրսում, Մեռնող տերևի շշունջն են լսում, Եվ տերևներն են մարում մշուշում...

ՎՐԵ՛Ժ

Պատմվածք Նոր տեղն ավելի սառն է, մութ, փոխարենն աչքից թաքցնում է զորանոցի ամբողջ ատելի տեսարանը: Չհասկացավ, թե ենթասպան իրեն ինչու տեղափոխեց, ոչ մի բացատրություն չտվեց, օսմանյան զինվոր ես՝ պարտավոր ես հրամանը նույն վայրկյանին կատարել: Պատիժն աննկարագրելի է՝ ամեն մեկն առնվազն...

Վարուժան Խաստուր. ՀԱՅԿ ՆԱՀԱՊԵՏ

Պրկի՜ր աղեղդ, Նահապետ, Լայնալիճ աղեղդ պրկիր, Զորացրու մեր ոգին առհավետ, Որ պահենք հայրենիք ու երկիր։   Թշնամին նույն ժառանգն է Բելի, Նույնքան նենգ, անհագուրդ ու չար, Տենչում է մեր մահը էլի Իր ծուռբաց երախով մոլագար։   Հնչեցրու մարտակոչը քո բամբ, Թող սուրա մեր ...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Սիրում եմ քեզ բոլորից ավելի, որոնց չգիտեմ

Սիրում եմ քեզ բոլորից ավելի, որոնց չգիտեմ, Սիրում եմ բոլոր ժամանակներում, որ չեմ ապրել՝ Ալպյան լեռների բույրով և հացի տաք շնչառությամբ, Ձյան փաթիլների և գարնան ձնծաղիկների ժպիտով։ Սիրում եմ, որպեսզի սիրեմ բոլորից ավելի, որոնց չգիտեմ, Ու՞մ նայեմ, եթե իմ մեջ քեզ եմ տեսնում̷...