Հովհաննես Թումանյանը որդու` Համլիկի հուշերում

Էն ժամանակ ես ու եղբայրս հազիվ 10-12 տարեկան էինք: Հայրս մեզ սովորեցնում էր հրացան բռնել ու նշանի խփել: Մի առավոտ՝ Լոռվա թարմ ու անուշ առավոտ, հայրս ինձ ու եղբորս տարավ որսի: Աշխարհքովը մին եղանք. ուրախ ու հպարտ քայլում էինք հայրիկի աջ ու ձախ կողմից՝ հրացանները ձեռքներիս: Հասան...