«Իմ արվեստը ժողովրդի համար է, իմ վրձինը իմ սիրտն է». այսօր նկարիչ Վալենտին Պոդպոմոգովի ծննդյան օրն է (տեսանյութ)

Հայաստանի վաստակավոր նկարիչ Վալենտին Պոդպոմոգովը ծնվել է Երևանում, 1924 թվականի ապրիլի 29-ին: Նրա մայրը եղել է հայ, հայրը` ուկրաինացի: Նա իրեն զտարյուն հայ է համարել: Երևանցիները նրա մասին ասել են. «Վալուշկան», «Նա Հայաստանի աղն է», կամ՝ «Ով չգիտի Պոդպոմոգովին...

ԻՆՁ՝ ԻՄ ԿՈՂՄԻՑ ԻՄ 63-ԱՄՅԱԿԻՆ

Մայրս, լույս իջնի հոգուն, ասում էր, որ ես ծնվել եմ մոտավորապես հենց այս ժամին, առավոտյան ժամը 10-ին: Սա իմ աշխարհ գալու ժամն է ու սպասեցի, որ ճիշտ այդ ժամին շնորհակալություն ասեմ ծնողներիս: Ուրախ եմ, արդյոք, որ դարձա 63 տարեկան: Իհարկե: Եվ այդ ոչ թե նրա համար, որ նորին մեծություն...

«Նա սոսկ ճարտարապետ չէր, այլ բանաստեղծ-ճարտարապետ». այսօր Ալեքսանդր Թամանյանի ծննդյան օրն է

Հաճելի հանդիպումները երբեք չեն մոռացվում, մանավանդ երբ դառնում են հուշ` մերթ ջերմացնում եմ մեր սիրտը, մերթ ափոսոնքով համակում մեզ: Ճիշտ այդպիսի զգացում ունեմ այժմ, երբ կամենում եմ գրի առնել իմ հուշերը մեր մեծ ճարտարապետի մասին: Երբ առաջին անգամ, 19 թ. վերջին, Երևանում հանդիպե...

Այսօր արվեստաբան Վիգեն Ղազարյանի ծննդյան օրն է

Արվեստագետ, ԳԱԱ թղթակից անդամ, արվեստագիտության դոկտոր, պրոֆեսոր, մշակույթի վաստակավոր գործիչ Վիգեն Ղազարյանը ծնվել է Երևանում 1943 թ. մարտի 16-ին, ավարտել է Աղասի Խանջյանի անվան թիվ 53 հայկական միջնակարգ դպրոցը: 1965-ին ավարտել է Խ. Աբովյանի անվան հայկական մանկ...

Այսօր Լեոնիդ Ենգիբարյանի ծննդյան օրն է

Աղբյուրը` 168.am  Լեոնիդ Ենգիբարյան. գրիմով և առանց գրիմի Երևանի Գեղարվեստաթատերական ինստիտուտում Լեոնիդ Ենգիբարյանին առաջին անգամ հանդիպելիս` Վահրամ Փափազյանն ասել է. «Ուրեմն դո՞ւն ես ադ նոր աստղը: Լսել եմ, գիտեմ, մանչս: Ուրախ եմ, լավ սկսած ես, ճիշտ կերթաս: Հայերեն կհասկնա...

«Նա ուրիշ դեր չի խաղում, նա ինքն իրեն է խաղում». Կարպ Խաչվանքյան

Նա ուրիշ դեր չի խաղում, նա ինքն իրեն է խաղում՝ ինչքան էլ անձնավորված կերպարները տարբեր լինեն բնավորությամբ, ժամանակաշրջանով, սոցիալական պատկանելությամբ, անգամ ազգությամբ: Ի՞նչ խաղ, դա նրա բնական վիճակն է, որը դրսևորվում է ինքնայրումով՝ սեփական ինքնայրմանն անտեղյակ, կերպարից է...

Վազգեն Օվյան. «Ինքնակենսագրություն»

Ծնվել եմ 1932-ի հունվարի վեցին, թե յոթին, լավ չեմ հիշում։ Հայրս ուզում էր անունս Կոմունա դնել, մայրս՝ Կոլխոզ, հորեղբայրս՝ Արքիմեդ։ Տատս գտավ, որ ամենալավ անունը Հայրոպլանն է, քեռիս կանգնեց Նաբուգոդոնոսորի վրա, մորաքույրս՝ Բեթհովենի, հորաքույրս՝ Պլատֆորմի, քեռակինս՝ Հովհ...

«Իմ ծնունդը ցավոտ պատմություն է, մեր ընտանիքին վիճակված դժբախտության հետևանք». Վարդուհի Վարդերեսյան

Ես կարող էի չծնվել. ծնվեցի: Իմ աշխարհ գալը լա՞վ էր, թե՞ վատ: Այդ հարցի պատասխանը ես չէ, որ պիտի տամ: Գիտեմ միայն, որ ժողովուրդը ծնունդներով է գոյատևում. ծնունդն է ժողովրդի հավերժության առհավատչյան: Իմ ծնունդը ցավոտ պատմություն է, մեր ընտանիքին վիճակված դժբախտության հետևանք…...

«Երանի՜ այսպես եկող-գնացողներին». Արա Բերքյան

Դիմանկար Մարդը, որ ապրում էր Արցախով և երազում էր ապրել Շուշիում: «Արցախ գալով՝ ես ինքս ինձ համար գտա մի նոր Արա Բերքյանի: Հաստատեցի ինքս ինձ: Թերևս երկու-երեք տարի հետո վերջնականապես կգամ Արցախ: Եթե արցախցիները ինձ ընդունեն՝ կդառնամ շուշեցի: Կնախանձեմ Շուշիում ապրողներին: ...

«Մեր Տունը». Հայրիկ Մուրադյան

Ընդարձակ էր մեր տունը: Այն կառուցված էր քարե ամուր ու հաստ պատերով և ծածկված կաղնու հաստաբուն գերաններով: Տանիքի վրա կարող էին ազատ երթևեկել անգամ հեծյալները: Տանիքն օգտագործվում էր նաև որպես կալատե, ու հնագույն եղանակով կալսվում և էրանվում էր հացահատիկը հարդից: Տանիքի կենտրոնում...