Հրաչուհի Փալանդուզյան. ՄԵՐ ՍԻՐԵԼԻ՜ ՄԱՄԻԿ

Պատմվածք Ամերիկայում հարգված, բարձր համարում ունեցող հայ բժիշկներ շատ կան: Ոմանք իմ լավ ծանոթներն են, նշանավորներից մեկն էլ ամուսնուս քեռորդին է: Անկախ այդ հանգամանքից՝ դուստրերս որոշեցին, որ ախտորոշումս իմանալու համար պետք է գնամ բժիշկ Թայսոնի գիտաբուժարան: Վաղն առավոտյան բոլո...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 12 Վարպետ Վաղարշակը փակվել էր տան մեջ ու չգիտեր՝ ի՞նչ անել։ տասներկուերրորդ օրվա առավոտյան շենքի լույսերն անջատեցին։ Հեռուստացույցը, որն աշխարհի հետ միակ կապն էր, ևս լռեց։ Կատարյալ լռության պայմաններում, հազար ու մի անգամ ծանր ու թեթև անելով, գիտակցել...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 11 Այսպիսով, հետագա իրադարձությունները զարգանում էին չորս ճակատով։Վանիկը Օլգայի հետ, ինքնամոռաց, իր երջանկության բույնն էր հյուսում։ Նրանք, աղավնիների պես, իրար  ճանաչում, գովում, գուրգուրում էին։ Երկուսն էլ՝ սիրո արժանի, որպես անցյալ ունեցող, կյանքից հասկացո...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 10Խաշթառակում տասներկուերրորդ օրը խաղաղ էր։ Ավոն, առավոտյան սև գառ էր մորթել, որովհետև, երեկոյան Վարպետի հինգ զավակները, ընտանյոք հանդերձ, տասներկու մեծ ու փոքր թոռներով պիտի հավաքվեին ու նշեին պապիկի վերադարձը՝  միութենական մայրաքաղաք Մոսկվայից։ Ավոն քսանհ...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 9 Օլգայի հետ, Օրյոլում գնացքից իջնելուց հետո, Վանիկն արդեն տասն անգամ գնացել էր միջքաղաքային կապի կենտրոն, իսկ տասներկուերորդ օրը զանգում էր ու զանգում։ Նա իրեն չէր ներում այն բանի համար, որ  հարևաններից ոչ մեկի հեռախոսահամարը չուներ, բայց ինքը այդ շենք...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 8Վարպետ Վաղարշակը առաջին իսկ օրը անջատել էր հեռախոսը, շատ ցածր ձայնով միացրել էր գունավոր հեռուստացույցը, ճաշասենյակի ու լոգարանի լույսերը և ճգնավորի համեստությամբ, հաց ու պանիրով՝ սև թեյ ըմպելով, տանում էր իր կամավոր «բանտարկությունը»։ Նա, արդեն հո...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 7—ՄԻ՞թե այսպես լինում է։ Մարդս սիրահարվում է, երբ արդեն, գրեթե բոլոր իմաստները խամրել էին,— մտածում էր Վանիկը,— այսպես էլ բա՞ն կլինի։ Սա է երևի աստվածային այն նախախնամությունը, համաձայն որի, բոլոր մարդիկ էլ պիտի գտնեն իրենց  բաժին կեսին։ Աստված ինձ երկրորդ առիթ...

Դավիթ Վանյան. «Սև խոռոչ»

Ես ավելի մեծ խորություն, քան Մեծ տատիկիս վշտի վիհն էր, չեմ տեսել։ Հետո, դպրոցում, տասերորդ դասարանում իմացա, որ տիեզերքի համար՝ այն կոչվում է «Սև խոռոչ»։ Մեծ Տատս, կամ հայրիկիս տատիկը իր առանձին սենյակը ուներ, որը մեր պապական տան առաջին հարկում էր։ Այդ մի սենյակի վր...

ԱՆԱՀԻՏ ՎԱՐԴԱՆԱՆՑ. Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում

Տե՛ր Աստված, պատմիր ինձ, թե ինչ են արել նրանք այն գետը, որն այլևս չի երգում։ Սահեք սատկած ձկան նման սպիտակ փրփուրի տարածքի տակ, որովհետև գետն արդեն այն գետը չէ: Ամառը չվերադառնալուց առաջ թաքցրեք այն ամենը, ինչ կյանք ունի։ Տե՛ր Աստված, պատմիր, թե նրանք ինչ են արել անտառին, որ ...

ԴԱՎԻԹ ՎԱՆՅԱՆ. ԱՆՀԵՏ ԿՈՐԱԾԸ (ՇԱՐՈՒՆԱԿԵԼԻ)

Սկիզբը՝ նախորդիվ 6Մինչ վարպետ Վաղարշակը, Երևանում, Վանիկի տանը, ինքն իրեն կամավոր բանտարկել էր, Վանիկը գնացքի փոքրիկ վագոնախցիկում, գեղեցկուհի Օլգայի հետ կում առ կում հայկական կոնյակ էր ըմբոշխնում, իսկ նա, ալկոհոլի հաճելի լիցքերից կարմրել էր, մի տեսակ՝ բաց թողել իրեն, և ուզու...