Մեծ նկարչին պաշտում էր «հեռվից»

Հայ արվեստի աշխարհում Պարույրի աչքին առաջին հեղինակությունը Մարտիրոս Սարյանն էր, որի ամենամեծ ավանդը համարում էր նկարչության ազգային ոճի, հայկական արմատների յուրացումը և արևելքի վրա նետված նոր հայացքը: Մեծ նկարչին պաշտում էր «հեռվից», այնպես, որ հանդգնություն էր համարում ան...

Ապրեց անվերջ կորուստներով, ինչպես ճակատագրական բոլոր քառասունյոթ տարեկանները` Սևակը, Մինասը …

Հակոբ Սալախյանը պահում էր նոթատետրեր, դրանցում գրանցելով իր անհամար ծանոթ-բարեկամների հասցեները, «վաղվա անելիքները», իրեն առանձնապես դուր եկած փիլիսոփայական դարձվածքները և մեծ գրողների ու արվեստագետների ասույթները: Նոթատետրերից մեկում բազմաթիվ այլ դարձվածքների կողքին նա գրանց...

«Դժվարն իրենից հասուն լինելն է …». Պարույր Սևակն ապրեց այդ դարձվածքի կանոնով

Պարույր Սևակը` ինքն էլ թևավոր խոսքերի և պարադոքսային ձևակերպումների անմրցակից վարպետ, շատ էր սիրում ուրիշների` գեղարվեստագետների ու մտածողների, թևավոր ասույթներն ու երևույթների խտացած բանաձևումները:             Ամենասովորական, առօրեական խոսք ու զրույցն անգամ նա զարդար...

«Ես նայեցի նրան, և ինձ շատ նման թվաց եթովպացու` նիհար, գանգրահեր, մեծ այտոսկրերով». Պարույր Սևակ

1955 թվականի աշնանը գրականության ինստիտուտի միջանցքում, որտեղ այդ պահին բանաստեղծական ուժգին ժխոր էր տիրում, իրեն հատուկ քնարական հուզումնալից նրբերանգներով և հավակնությունների ահեղ ճակատամարտով, ավագ կուրսեցիներից ինչ-որ մեկն ինձ ասաց. _ Տես, այ այնտեղ` լուսամուտի գոգին, նստած է...